Kult Boga i Bogini wyznawany przez “czarownice” został wyraźnie
przedstawiony w Starym Testamencie chociaż bez wątpienia
fundamentaliści zinterpretują ten fakt jako jeszcze jedną bitwę
Boga w wiecznej wojnie z Szatanem(bogiem nr 2).

Kościół dostosował treść ST
i błędnie interpretował go dla własnych celów,łącznie ze sfabrykowanym stwierdzeniem
że Stary Testament przepowiada nienadejście Jezusa jako Chrystusa
żydowskiego Mesjasza.

Stary Testament to żydowska księga, napisana w oryginale
w języku hebrajskim będąca antologią hebrajskiej literatury
zarówno świeckiej jak i religijnej.

Co więcej, jest to historia narodu żydowskiego na przestrzeni wieków, zapis dialogu
pomiędzy żydami a ich Bogiem.
Ten żydowski tekst został przywłaszczony przez Imperium Rzymskie.

Dzięki misjonarskiej aktywności seryjnego mordercy Szawła z Tarsu
ruch ten uznał że pewien żydowski rabin, stracony przez władze rzymskie,
był w rzeczywistości bogiem
(Ot tak,po prostu sobie uznali i koniec.
Mieli władze więc mogli sobie uznawać co chcieli).

To nie było niczym niezwykłym u Greków, oni
traktowali wielu swoich starych herosów, takich jak Herkules czy Perseusz,
jako boskich synów.

Takie podejście nigdy nie występowało u żydów
i było zupełnie obce w żydowskiej religii.

Ten ruch ludzi wyznania niemojzeszowego, który w II wieku
stał się Kościołem chrześcijańskim, uważał się za jedyny prawdziwy
Izrael, który zawarł umowę z Bogiem :) natomiast żydzi
reprezentowali fałszywy Izrael :D ponieważ nie rozpoznali Jeszuy jako Chrystusa.
Odrzucili wynalazek/urojenie Rzymu.

Dlatego są niewiele lepsi od “pogan”, którzy również nie rozpoznali
jedynej prawdziwej religii wymyślonej w Rzymie :)

Gdy tylko chrześcijaninie uzyskali polityczną władzę
za rządów następców cesarza Konstantyna, zaczęli prześladować
nie tylko “pogan”, ale i żydów.

Ponieważ własny lud nie rozpoznał, że jakiś ukrzyżowany rabin Jeszua
(jeden z wielu noszących to imię)
wypełnia proroctwa dotyczące nadejśecia Mesjasza,
znajdujące się w ich własnych świętych pismach
Żydzi reprezentowali wszystkich tych, którzy w wymowny sposób odrzucają
chrześcijańskie prawa(rzymskie neojudaistyczne wynalazki).

W najlepszym wypadku żydzi byli niewygodni dla KK, w najgorszym
stanowili zagrożenie.
Neojudaizm/chrześcijaństwo jest więc z natury antysemickie,
chociaż nie znaczy to, że każdy neojudaista jest antysemitą.

“Czarownictwo”/”pogaństwo”
pojawia się w Starym Testamencie, ale głównie jako zbrodnia.
Dopiero od XIII wieku zostało uznane za herezję.
Według Biblii (1 Sm 28–31; 2 Sm 1–16), hebrajski przywódca
militarny — Saul, wypędził “czarownice” i jasnowidzów ze swego
nowo powstałego królestwa.

Lecz czując, że Dawid zdradza go z filistyñskimi nieprzyjaciółmi
i że jego własna rodzina odwraca się od niego,
szuka pomocy u jednej z “czarownic” :)
którą poprzednio wypędził ze swego królestwa.

Udaje się do czarownicy z Endoru i zatrudnia ją jako nekromantkę
po to, żeby wezwała z Szeolu ducha umarłego proroka Samuela.

Saul zadaje duchowi pytanie dotyczące swego losu
ponieważ powszechnie wierzono,że duchy umarłych mogą widzieć przyszłe wydarzenia
(dlatego jest to zakazane,ludzie mają tego nie robić,żeby nie odkryć że władza ich kłamie
żeby nie odkryć jakie plany ma włądza)

ale umarły prorok nie daje mu żadnej nadziei.
Saul i jego synowie zostają zabici w następnej bitwie z Filistynami
a Saula na żydowskim tronie zastępuje Dawid.

Następnie w kilku bitwach pokonuje on Filistynów i zdobywa kananejskie miasto Jerozolimę,
które ustanawia nową stolicą swego powiększającego się królestwa.
Dawid był oddanym wyznawcą El Szaddai
(to jest bóg biblijny któremu służą judeochrześcijanie
nie Jahwe.Jahwe jest bogiem wedyjskim)

bóstwa opiekuńczego hebrajskich plemion, którego zgodnie z legendą
Mojżesz spotkał osobiście na pustynnej górze Synaj.

Bóg ten, przemawiając do Mojżesza z ukrycia za chmur, zapewnił że
jest identyczny z El Szaddai, bóstwem opiekuńczym przodków
Mojżesza, Abrahama,Izaaka i Jakuba.

(Właśnie temu bóstwu służą na kolanach wyznawcy wszystkich odłamów chrześcijaństwa
utworzonych w oparciu o rzymski neojudaizm.
Bardzo to Polskie,bardzo rdzennie europejskie).

El Szaddai/Ojciec/Pan, zawarł wtedy przymierze, czyli kontrakt/pakt
z Mojżeszem, mówiący, że jeśli lud żydowski
będzie czcił El Szaddai jako jedynego boga
El Szaddai uwolni ten lud spod niewoli egipskiej
i zagwarantuje mu własny kraj, mlekiem i miodem płynący – Kanaan,
pomimo tego, że mieszkali już w nim Kananejczycy.

(Kiedy to Słowianie byli w Egipskiej niewoli hm?)

W żadnym wypadku El Szaddai(zwany dzisiaj Jahwe lub Ojciec lub Jehowa)
nie twierdził że jest stworzycielem nieba i ziemi
albo że jest jedynym bogiem we wszechświecie.
Tak twierdzi Rzym.
Przeciwnie, El Szaddai twierdził, że każdy naród posiada
swoje opiekuńcze bóstwo, które reprezentuje jego interesy
w niebiańskiej radzie :)

Tak więc Hebrajczycy nigdy nie byli monoteistami,
ponieważ uznawali istnienie innych bogów, ale byli wyznawcami
jednego boga, w tym przypadku “Jahwe”/El Szaddai
z którym Mojżesz zawarł legalny kontrakt.

Monoteizm rozwinął się wśród Hebrajczyków później
jako rezultat kazań w VIII i VII w. p.n.e.

Nawet w czasach Mojżesza i w przeciągu następnych stuleci
wielu z Hebrajczyków pozostawało wiernymi rdzennym tradycjom/”pogaństwu”.

W czasie nieobecności
Mojżesza jego brat Aaron wykonał podobiznę złotego “cielca”
i namawiał ludzi do modlitw.

Słowo „abir” nie oznacza jednak cielaka, a trzyletniego byka
z dobrze rozwiniętym fallusem (Wj 32, 35).
To jeden z przykładów ciągłej walki pomiędzy kultem
pustynnego boga wojny Ojca/Pana/El Szaddai
a kananejskim bogiem płodności, którego symbolem był byk.

Temu właśnie pustynnemu bóstwu służą dziś wiernie obrzezani duchowo chrześcijanie
dlatego właśnie coraz więcej wojen i kryzysów mamy na Ziemi
ponieważ ogłupione społeczeństwo oddaje cześć niszczycielowi.
To ich bóstwo ma przyjść i urządzić nam Armagedon.
Wierni nie widzą w tym niczego niestosownego
ponieważ zginąć mają “źli” ludzie,wierni są oczywiście “dobrzy”.

Ciekawy jestem ile jeszcze trzeba czekać aż się ludzkości otworzą oczy.
Ilu wojen jeszcze nam potrzeba…

"Żydem nie jest ten, który nim jest na zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I taki to otrzymuje pochwałę nie od ludzi, ale od Boga." Rz 2; 28-29

Chciałem edytować ten wpis...

Jakom zem slugus wlasnego ciala,a i wychowany w judeo-chrzescijanskiej kulturze,oczywiscie uwzgledniajac lata rozwoju lub jak kto woli regresu synow ziemskich,ostatnio badam watek personifikacji i stopniowania sil odpowiedzialnych za proces ewolucji,raczej tak bym to bezpiecznie ujal.